KIEDY PRZYCHODZI CZAS NA NOCNICZEK?

Wszystkich rodziców, których czeka trudne zadanie – nauczyć dziecko samodzielnego korzystania z toalety, zapraszamy do skorzystania z naszych porad. Jeśli nie wiesz, jak rozpocząć wraz ze swoim dzieckiem trening nocniczkowy, u nas znajdziesz szereg wskazówek, które pomogą Tobie i Twojej pociesze spokojnie przejść przez ten etap.
Nauka korzystania z nocnika to proces długotrwały i wieloetapowy, który wymaga wiele cierpliwości oraz ogromnej wiedzy. Dzięki informacjom zawartym na naszej stronie unikniesz często popełnianych przez rodziców błędów, a nauka korzystania z toalety będzie nie tyle przykrym obowiązkiem, co świetną zabawą zarówno dla Twojego malucha, jak i dla Ciebie.
Podpowiemy Ci, kiedy najlepiej rozpocząć trening nocniczkowy, w jaki sposób zachęcać dziecko do siadania na nocnik oraz jak nauczyć je samodzielnie zgłaszać swoje potrzeby fizjologiczne. Po przeczytaniu tego artykułu nauka korzystania z toalety nie będzie straszna ani dla Ciebie, ani dla Twojego dziecka.
Kolejne etapy w nauce korzystania z nocniczka:
Pewnie nie raz zastanawialiście się, kiedy przyjdzie pora na naukę korzystania z nocnika. Wśród Waszych znajomych pewnie także krążą na ten temat różne opowieści o doświadczeniach na tym etapie, lub niepowodzeniach. Najlepiej będzie jeśli nie będziecie sugerować się tym co mówią inni, tylko zaczniecie działać.
Oswajanie dziecka z nocniczkiem należy rozpocząć już wtedy, gdy dziecko zacznie samodzielnie, stabilnie siedzieć, czyli około 7-8 miesiąca. Pewnie stwierdzicie, że to za wcześnie, bo ono przecież nie powie, że chce „siusiu”, czy też „kupkę”- jest na to jeszcze za małe!
Oczywiście, że na sygnalizowanie swoich potrzeb jest jeszcze za wcześnie, ale dziecko musi się najpierw przyzwyczaić do nocnika i tego, że aby na nim usiąść, należy zdjąć pieluszkę. Takie przyzwyczajanie można zacząć raz dziennie, a później co kilka godzin. W pewnym momencie zauważycie, że coraz częściej kiedy dziecko usiądzie na nocniczku uda mu się zaspokoić swoje potrzeby fizjologiczne.
Pierwszy etap za wami. Teraz należy skupić się na tym, aby sadzać dziecko na nocniczku w odpowiednim, momencie, czyli na przykład po piciu lub jedzeniu. Należy jednak pamiętać, aby nie trzymać dziecka na nocniku zbyt długo, czekając, aż coś pojawi się w środku. Wystarczy kilka minut. Zbyt długie siedzenie może dziecko zniechęcić do korzystania z nocnika.
Kiedy uda się wam zarejestrować, kiedy najczęściej dziecko się załatwia, czyli jak dużo czasu upływa od karmienia, lub picia, zauważycie również, że dziecko zanim zrobi np.:”kupkę” sygnalizuje to poprzez grymas na twarzy, któremu towarzyszy napięcie mięśni, skupienie lub wiele innych indywidualnych cech. To bardzo ważny moment, ponieważ jest jeszcze za wcześnie na to abyście usłyszeli „chcę siusiu”, ale poprzez obserwację zachowań waszego dziecka sami rozpoznacie ten moment, kiedy należy usiąść na nocniczku.
Im dziecko będzie starsze, tym bardziej będzie wam pomagać swoimi gestami, lub np.: stawaniem obok nocniczka, gdy będzie chciało się załatwić.
Są to bardzo ważne momenty w waszej współpracy z dzieckiem, których nie wolno wam lekceważyć.
Dalej powinno być już tylko „z górki”. Im starsza będzie wasza pociecha, tym częściej będzie starała się sama powiedzieć o swoich potrzebach.
Kiedy Twój maluch opanuje umiejętność samodzielnego siadania na toalecie, będzie się również musiał nauczyć podcierać pupę i spłukiwać wodę w ubikacji. Na początku warto jednak zamykać klapę przed spuszczeniem wody, gdyż maluch może się wystraszyć z powodu nagłego zniknięcia tego, co zostało w toalecie. Spraw, aby spłukiwanie wody również stało się zabawą.
Wykorzystanie chusteczek pielęgnacyjnych zamiast papieru toaletowego może pomóc brzdącowi w nauce podcierania pupy, gdyż chusteczki mają rozmiar przyjazny dla dzieci i są bardziej miękkie dla skóry . W zmacnia to pewność siebie maluszka, ponieważ zdobywa swą niezależność.

Po skorzystaniu z toalety nie należy oczywiście zapominać o podstawowych czynnościach związanych z higieną – czyli o myciu rąk. Tego typu czynności można uczyć malucha już od pierwszego kontaktu z nocniczkiem, aby stało się to dla niego naturalnym odruchem, a nie tylko obowiązkiem do którego zmuszają rodzice.
Możesz mieć przygotowaną stałą, zabawną piosenkę, śpiewaną podczas mycia rąk po skorzystaniu z toalety i śpiewać ją razem z dzieckiem.
Jeśli maluszek ma starsze rodzeństwo, zachęć go do naśladowania braciszka lub siostrzyczki - zwłaszcza przy myciu rączek przed jedzeniem lub po skorzystaniu z toalety, a jeśli nie posiada rodzeństwa to wy i wasze zachowania powinny być dla niego najlepszym przykładem.